ਬੰਗਲੌਰ, 30 ਅਕਤੂਬਰ (ਸਾਰਾ ਯਹਾਂ/ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ) – ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਜਰਾਤੀ ਜੈਨ ਸੰਘ ਗਾਂਧੀਨਗਰ, ਬੰਗਲੌਰ ਵਿਖੇ ਚਤੁਰਮਾਸ ਲਈ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਭਾਰਤ ਗੌਰਵ ਡਾ. ਵਰੁਣ ਮੁਨੀ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਗੋਪਾਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੇ ਡੂੰਘੇ ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਵਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗੋਪਾਸ਼ਟਮੀ ਸਿਰਫ਼ ਗਊ ਪੂਜਾ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਦਇਆ, ਸਹਿ-ਹੋਂਦ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਹੈ। ਮਾਤਾ ਗਊ ਸਾਡੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਸਾਡਾ ਪਰਮ ਫਰਜ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਭੌਤਿਕ ਸੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਗੋਪਾਸ਼ਟਮੀ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮਾਂ ਗਊ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਦੁੱਧ, ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਜੂਦ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਮੁਨੀ ਸ਼੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਗਊ ਰੱਖਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਫਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਗਊ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਚਾਰਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਮੁੱਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ। ਪੂਜਨੀਕ ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਜੈਨ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ 32 ਅਗਮਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਵੀਰ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ 32 ਅਗਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 31 ਭਿਕਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ’ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਅਗਮ ਗ੍ਰੰਥ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਵੀਰ ਦੇ 10 ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਉਪਾਸਕ ਦਸ਼ਾਂਗ ਸੂਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਮ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਂਵੀਰ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ, ਸਮਰਪਿਤ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼੍ਰਾਵਕਾਂ ਕੋਲ ਅੱਠ ਜਾਂ ਦਸ ਗੋਕੁਲ ਸਨ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 10,000 ਗਾਵਾਂ ਸਨ ਭਾਵ ਹਰੇਕ ਸ਼੍ਰਾਵਕ 100,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਦਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅੱਜ ਸਥਿਤੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰਾਵਕ ਕਦੇ ਲੱਖਾਂ ਗਾਵਾਂ ਪਾਲਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਾਂ ਰੱਖਣਾ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ, ਗਊ ਪਾਲਣ ਅਤੇ ਗਊ ਸੇਵਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਘੱਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਪੂਜਯ ਗੁਰੁਦੇਵ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗਊ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਸੇਵਾ, ਭੋਜਨ ਦਾਨ, ਜਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਰਾਹੀਂ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗਊ ਸੇਵਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੇਅੰਤ ਹੈ ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਪੁੰਨ ਹੈ ਬਲਕਿ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ, ਸਰਾਪਾਂ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਊ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਦਇਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸੱਚਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੋਪਾਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਪੂਜਾ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਗੋਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਵਚਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਯੁਵਾ ਮਨੀਸ਼ੀ ਸ਼੍ਰੀ ਰੂਪੇਸ਼ ਮੁਨੀ ਜੀ ਦੇ ਸੁਰੀਲੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਪ-ਪ੍ਰਵਰਤਕ ਸ਼੍ਰੀ ਪੰਕਜ ਮੁਨੀ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਫਿਰ ਮੰਗਲ ਪਾਠ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੁਨੀ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ’ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਵੇਖਣ’ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਅਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਲਈ ਦਇਆ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ
